Basit bir materyal hazırlayın
Bir kâğıda ev, ağaç ve güneş çizin. Yanına aynı resmi yeniden çizin, fakat üç ayrıntıyı değiştirin: pencere sayısı, güneşin konumu ve ağacın bir dalı. Çizimlerin diğer özellikleri olabildiğince aynı kalsın. Kazara oluşan farklar çocuğu gereksizce şaşırtabilir.
“Üç fark var” bilgisini baştan verin. Birden fazla yorum doğuran çizgileri birlikte düzeltin. Materyali yetişkinin gözden geçirmesi, çocuğun bütün belirsizliklerden sorumlu tutulmasını önler.
Bölge bölge karşılaştırın
Resmi hayalî olarak sol, orta ve sağ bölgelere ayırın. İlk resmin sol tarafına bakıp ikinci resmin aynı bölgesine geçin. Daha büyük resimde yukarıdan aşağıya satır gibi tarama yapılabilir. Çocuk kendi yöntemini öneriyorsa denemesine izin verin.
Bulduğu farkı parmağıyla göstermek yerine bir daireyle işaretleyebilir. Böylece daha önce kontrol edilen bölgeler görünür olur. “Bütün resmi bir kez daha inceleyelim” demeden önce hangi alanın henüz kontrol edilmediğini sorun.
Tek özelliği takip edin
Çocuk her yere baktığını ama fark göremediğini söylüyorsa yalnızca sayılabilir öğeleri kontrol edin: pencere, yaprak veya çizgi sayısı. Sonraki turda yönleri, en son renkleri karşılaştırın. Her tur için açık bir inceleme sorusu verin.
Bir fark bulunduğunda gerekçeyi tam söylemesini isteyin: “Birinci resimde iki pencere, ikinci resimde üç pencere var.” “Bu başka” demek yerine özellik adı kullanmak, farkın ne olduğunu paylaşmayı kolaylaştırır.
Zorluğu kontrollü değiştirin
Bir oturumda yalnızca bir değişkeni artırın: öğe sayısı, farkların küçüklüğü veya resmin karmaşıklığı. Hem süreyi kısaltıp hem görseli zorlaştırmak, hangi unsurun güçlük yarattığını anlamayı zorlaştırır.
Çocuğun bütün farkları hemen bulması gerekmiyor. Bir alanı sistemli biçimde kontrol etmesi de oturumun hedefi olabilir. Göz yorgunluğu, küçük ekran veya düşük kontrast gibi koşulları düşünün; eğitsel bir görev görüntü kalitesine takılmamalıdır.
Oyunu çocuğa devredin
Son turda çocuk iki resim çizsin ve sizin bulacağınız değişiklikleri belirlesin. Yetişkin ararken yöntemini sesli anlatsın: “Önce çatıyı, sonra pencereleri karşılaştırıyorum.” Çocuk yanlışlıkla birden çok fark oluşturduysa birlikte sayın.
Kapanışta “Bugün hangi yöntem işe yaradı?” diye not alın. Bir sonraki oturumda aynı yöntem yeni bir görsele uygulanabilir. Başarıyı yalnızca toplam fark sayısıyla değil, inceleme sırasını nasıl kullandığıyla da konuşun.
Sık sorulan sorular
Çocuğum bütün farkları bulamıyor; görseli değiştirmeli miyim?
Önce görseli sadeleştirebilir ve bölge taraması deneyebilirsiniz.
Süresiz çalışmak olur mu?
Evet. Yöntemi öğrenme oturumunda süre şart değildir.
Renkleri ayırmak zor gelirse ne yapmalı?
Görevi biçim ve konum üzerinden kurun; renk ayrımına bağımlı olmayan materyal seçin.
Kaynaklar ve içerik notu
Bu yazıdaki oyunlar ve kontrol listeleri Bilsem Junior editörlüğünün özgün eğitim örnekleridir. Resmî sınav sorusu veya standart değerlendirme aracı değildir.
Kaynak kontrolü ve içerik tarihi: . Eğitsel etkinlikler sonuç garantisi sunmaz. Yayın ve görsel ilkelerimiz.
Yazı bağlantısı ve ilgili bölümü iletişim adresimize iletebilirsiniz. Çocuklara ait kişisel bilgi göndermeyin.
